Inne kraje

Sześć obozów kwanliso, system samokrytyki i "leczenia myśli" jako równoległy aparat kontroli świadomości obywateli KRLD.

System obozów laogai/laojiao oraz wojskowych szpitali psychiatrycznych ankang - dwa równoległe tory chińskiej psychiatrii represyjnej.

Brytyjski program badań nad środkami chemicznymi, LSD, BZ i podatnością żołnierzy w warunkach eksperymentalnych.

Francuski kontekst służb specjalnych, wojny algierskiej i toksykologii operacyjnej w sprawie Félixa Moumié.

Obóz "reedukacji" kominformowców (od 1949): "samozarządzana" przemoc więźniów wobec więźniów, bojkot i napiętnowanie - jugosłowiański odpowiednik Pitești.

Eksport modelu radzieckiego: szpital Mazorra, elektrowstrząsy bez znieczulenia wobec dysydentów i współpraca ze wschodnioniemiecką Stasi.

Barbituranowa śpiączka do 39 dni i elektrowstrząsy w prywatnym szpitalu (1962-1979), 26 zgonów - dowód, że represja psychiatryczna nie wymaga dyktatury.

Niemiecka sekta jako tajny ośrodek tortur DINA: farmakologiczne obezwładnianie i elektrowstrząsy wobec członków i więźniów politycznych Pinocheta.

Ludobójcza reedukacja "nowego człowieka" i więzienie S-21 (Tuol Sleng): wymuszona spowiedź jako produkt docelowy i biurokracja zbrodni.

Tortura jako system z logiką psychologiczną, współudział lekarzy oraz kradzież ok. 500 dzieci zamordowanym więźniom - i realne rozliczenie.

Bezterminowa "reedukacja" setek tysięcy ludzi po 1975: praca przymusowa, niedożywienie i wymuszona samokrytyka jako alternatywa dla procesu.

Szpital Colônia jako masowy magazyn ludzi zbędnych (ok. 60 000 zgonów): diagnoza jako pretekst, rutynizacja śmierci i handel ciałami.

Cicha represja w demokracji: masowa, długoterminowa hospitalizacja przymusowa i skandal Utsunomiya (1984) jako skutek braku nadzoru.

Szara strefa: realne, ale izolowane przypadki psychiatrii politycznej bez dowodów na system - i metodologiczna waga rozróżnienia "przypadek vs system".